Νικόλ Καταραμπεζάνη, Νόιμαν: Ζώναρς [-2-]

[Η έκτη σελίδα του φύλλου Μαρτίου «Εξαρχειώτης»: Εξαρχειώτης – Μάρτιος 2017]

Βιογραφικό σημείωμα

Ακτιβίστρια, σπηλαιολόγος, ποιήτρια, πρόεδρος του συλλόγου «Σιμωνίδης ο Κείος»…

Καταγωγή από Μικρά Ασία, μανά από την Ανατολική Ρωμυλία, πατέρας Γερμανός. Ζει και εργάζεται στο Βερολίνο, μεταφράστρια στο αριστερό κόμμα, δεξί χέρι της Σάρα Βάγκενκνεχτ, μακρινή συγγενής του Σταμάτη Κραουνάκη.

Έχει εκδώσει 19 ποιητικές συλλογές. Ασχολείται με τη διάσωση των σαλιγκαριών και με το… επίγραμμα, ενώ θέλει να σώσει την ανθρωπότητα.

Ζώναρς -2-

Όλοι τρελοί μ’ ακουστικα να κρέμοντ απ’ τις τσέπες

Μ’ αη-παντ και κινητά, αφέντες κι οφειλέτες

Μια μούρη, ενα σύστημα, ένα σκατοσυνάφι

Γι’ αυτό και η ανακαίνιση μπορεί να πάει στράφι

Γι’ αυτό ίσως χρειάζεται αστυνομία πλήθους

Και να ‘χει ένα λέιζερ, σκανάρον τους ανήθους

Τις κότες απ’ τα βόρεια κι από τας Κηφισιάς

Που έχουνε τα κότερα και τας περιουσιάς

Που έρχονται στο Άττικα, να κάνουνε τας ψωνάρας

Κι έχουνε βρώμα περισσή, κακάδια στς αγκωνάρας

Και θέλουνε στα ύστερα κι ένα καφέ εις του Ζώναρς

Δε φταίει το κατάστημα κι η ανακαίνισίς του

Εχάθη το ανάστημα, κυκλοφορούν απλήστου

Και μπαίνουν οπουδήποτε καρύδια και κοκόται

Γιατί καλοί μου χριστιανοί χάθηκαν οι ιππόται

Κι αυτή η τάξη αστική, που ‘πινε τους καφέδες

Εξέμεινε χωρίς βρακί κι αφήνει στους ντελβέδες

Της κρίσης τ’ αποτσίγαρα, τα ηλεκτρικά τσιγάρα

Και τα υαλορουνικά, στη μάπα τη μουλάρα

Δεν είναι μόνο οι τιμές και τα φεησκοντρόλια

Μια φάτσα όλοι γίνανε, κι αφεντικά και τσόλια

Δε φτάνει η ανακαίνιση και το… πιαρ της πλάκας

Θέλει και κάτι ακόμα για να μην είσαι… μαλάκας

Ένα μπανάκι φίλοι μου και τρίφτε τους αγκώναρς

Έτσι ίσως να ‘χει νόημα, ένας καφές στου Ζώναρς…

—

Στο Μαξίμου, στο Μαξίμου χάρισα τη σύνταξή μου

τα νερά και τη Δεή μου και τη δόλια ύπαρξή μου

Μάξιμέ μου και Μαξίμα, όλο χάνω το… νοξζίμα

(Νικόλ Καταραμπεζάνη / Στιχοπλόκα συμβολαιογράφος, ακτιβίστρια)

Σκίτσα: Σπύρος Δερβενιώτης