Μια και ο χειμώνας έχει μπει για τα καλά, αποφασίσαμε να πάμε εκδρομή και μάλιστα μονοήμερη, σε έναν από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς, τα Καλάβρυτα. Αν και λόγω του ανεπτυγμένου χειμερινού τουρισμού, η κωμόπολη αυτή “πνίγεται”, κυρίως τα σαββατοκύριακα, από τον κόσμο, εμείς πετύχαμε μια όμορφη Κυριακή, χωρίς ιδιαίτερη κοσμοσυρροή και απολαύσαμε ακόμη περισσότερο τη βόλτα μας. Αρχικός μας προορισμός ήταν το Διακοφτό.
Το πανέμορφο χωριό, επίνειο των Καλαβρύτων, από όπου ξεκινάει ο παραδοσιακός οδοντωτός, για να καλύψει 22 από τα πιο όμορφα χιλιόμετρα, διαδρομής με τρένο, στην Ελλάδα. Ο οδοντωτός σιδηρόδρομος, που αποτέλεσε ένα από τα δυσκολότερα, για την εποχή του, έργα, λόγω του δύσβατου εδάφους, αλλά και του μεγάλου υψόμετρου στο οποίο κατέληγε, εγκαινιάστηκε το 1896. Η τεχνική της οδόντωσης, χρησιμοποιήθηκε για να μπορεί το βαγόνι, να αντεπεξέρχεται στα σημεία που η κλίση του εδάφους υπερβαίνει το 10%, με το να γαντζώνεται στις ράγες. Τα παλιά βαγόνια έχουν, βέβαια, αντικατασταθεί με νέα, αλλά αυτό δε μειώνει σε τίποτα τη μαγεία του μικρού αυτού ταξιδιού, που διασχίζει το φαράγγι του Βουραϊκού περνώντας μέσα από σήραγγες, πάνω σε γέφυρες, δίπλα από καταρράκτες και ποτάμια, οριακά σε χείλη γκρεμών και δίνουν στον επιβάτη ένα παράθυρο με θέα που κόβει την ανάσα. Κατά τη διαδρομή, το βαγόνι θα σταματήσει για να γαντζωθεί πάνω στις ράγες και να συνεχίσει την ανηφοριά ή για να μην παρασύρει τους τολμηρούς φυσιολάτρεις πεζοπόρους, που έχουν επιλέξει, με μεγάλο ρίσκο, να περπατήσουν το ίδιο μονοπάτι. Πριν τα Καλάβρυτα, που είναι ο τελικός σταθμός, μπορείτε να κατεβείτε στη στάση του Μεγάλου Σπηλαίου στην Κάτω Ζαχλωρού, να πιείτε ένα καφεδάκι και να συνεχίσετε είτε με τα πόδια είτε με το επόμενο βαγόνι. Φτάνοντας στα Καλάβρυτα, αξίζει να επισκεφθείτε το Μουσείο αφιερωμένο στη μνήμη των πεσόντων της γερμανικής κατοχής. Ρίγη συγκίνησης θα σας κατακλύσουν καθώς θα έρθετε αντιμέτωποι με τις φωτογραφίες που αποδεικνύουν τη φρίκη εκείνων των χρόνων. Στις 13/12/1943, τα γερμανικά στρατεύματα εκτέλεσαν εν ψυχρώ όλους τους άρρενες κατοίκους του χωριού από 13 ετών και πάνω και έκαψαν το υπόλοιπο χωριό. Το παλιό δημοτικό σχολείο, που φιλοξενεί τώρα το μουσείο, ήταν ο χώρος συγκέντρωσης και αποχωρισμού των ανθρώπων. Βγαίνοντας απ’ το Μουσείο, απολαμβάνετε μια όμορφη βόλτα στη λιθόστρωτη πλατεία και γύρω μονοπάτια με την επιλογή να διαλέξετε από τη μεγάλη ποικιλία παραδοσιακών τοπικών προϊόντων. Η περίφημη ταβέρνα του Βαρβιτσιώτη θα σας σερβίρει πεντανόστιμα τοπικά κρέατα και πίτες σε πολύ καλές τιμές και στο καφέ του σιδηροδρομικού σταθμού, κάτω απ’ τα γυμνά, λόγω εποχής, πλατάνια μπορείτε να γευτείτε ζεστό, ψημένο στο μπρίκι, ελληνικό καφέ. Για όσους επιλέξουν να μείνουν πάνω από μία μέρα στον μαρτυρικό αυτό τόπο, αξίζει να επισκεφθείτε το Μεγάλο Σπήλαιο, το σπήλαιο των λιμνών με τους σταλαχτίτες και σταλαγμίτες, την ιστορική Μονή της Αγίας Λαύρας και φυσικά το ξακουστό χιονοδρομικό κέντρο. Η ευρύτερη περιοχή, μέσα και έξω από τα Καλάβρυτα, είναι γεμάτη από παραδοσιακούς ξενώνες που είναι έτοιμοι να σας προσφέρουν ξέγνοιαστα σαββατοκύριακα. Αν, δε, είστε από εκείνους που δεν προτιμούν την πολυκοσμία, σπεύσατε πριν πλησιάσουν τα Χριστούγεννα ή περιμένετε την άνοιξη που η φύση ξαναγεννιέται και προσφέρει απλόχερα τον ομορφότερο εαυτό της.
Κείμενο / φωτογραφίες: Γιώτα Μαυραγάνη
