Η άνοιξη από μόνη της είναι μια θαυμάσια εποχή. Ο καιρός μαλακώνει, η φύση ανθίζει και οι συνθήκες για μικρές εξορμήσεις, είναι οι κατάλληλες.
Και τι να πρωτοδιαλέξει κανείς, βουνό ή θάλασσα; Ευτυχώς, ζούμε στην Ελλάδα και το δίλημμα αυτό, έχει πολλές απαντήσεις και μία από αυτές, είναι το Γύθειο. Η απόσταση είναι κάτι λιγότερο από 300 χιλιόμετρα και παρά το ότι ο δρόμος μέχρι τη Σπάρτη είναι πολύ καλός και καινούργιος, από εκεί και μέχρι το Γύθειο έχει πολλές στροφές, όπως και κάθε επαρχιακός δρόμος χαραγμένος επάνω σε βουνά. Μπορεί να χρειάζεστε, περίπου 3,5 ώρες οδήγησης, αλλά η θέα της θάλασσας ακριβώς κάτω από το βουνό, είναι πλήρως απολαυστική. Το Γύθειο είναι αμφιθεατρικά χτισμένο για να αγναντεύει τον Λακωνικό κόλπο, ως ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια στη νότια Πελοπόννησο, μαζί με την Καλαμάτα. Η νότια άκρη της πόλης του Γυθείου, μέσω μιας μικρής λωρίδας γης, ενώνεται με ένα μικρό νησάκι που ονομάζεται Μαραθονήσι ενώ η αρχαία του ονομασία είναι Κραναή και κατά ένα κομμάτι της αρχαίας ιστορίας, είναι το νησάκι από όπου το έσκασε η Ωραία Ελένη μαζί με τον Πάρη. Τόσο η αρχαία όσο και η νεότερη ιστορία του τόπου, είναι πολύ γοητευτική. Ένα από τα ομορφότερα κτίσματα του Γυθείου, ο πύργος Τζανετάκη, χτισμένος το 1829, είναι ένα ορόσημο της νεότερης ιστορίας μιας και σηματοδοτεί τη δημιουργία της πόλης από μία από τις σημαντικότερες οικογένειες της περιοχής. Στον παραλιακό δρόμο του Γυθείου, θα βρείτε πολλά παραδοσιακά καφενεδάκια, ταβέρνες, αλλά και καφετέριες σύγχρονες, που όμως κρατούν τα παραδοσιακά χρώματα. Υπάρχουν αρκετές και ακόμη, οικονομικές, επιλογές για διαμονή, με κύριο χαρακτηριστικό την πέτρα, όπως άλλωστε και η πλειοψηφία της Μάνης και αυτό κάνει την κωμόπολη ακόμη πιο ελκυστική. Εάν δε σταθείτε στις στροφές της διαδρομής, σίγουρα θα βρείτε πολλούς λόγους να θέλετε να το επισκεφθείτε ξανά. Για όσο ακόμη κρατάει, καθώς το Γύθειο τελευταία, έχει αρχίσει να αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς.
Κείμενο / Φωτογραφίες: Γιώτα Μαυραγάνη
