“Είμαι η γύμνια.
Πέρα από προσδοκία η φορεσιά μου, φαίνεσθαι, η προσήλωση σας.
Είμαι η γύμνια.
Πέρα από ντροπή η σάρκα μου, φαίνεσθαι,
η ενοχή σας.
Είμαι η γύμνια.
Πέρα από οστό και φλέβα και ιστό και κύτταρο και στερέωμα και χώμα, φωτιά και ύδωρ, και τον αέρα που σήμερα επιμένει να αλλαξοπιστήσω.
Φαίνεσθαι, η ψυχή σας.
Όσων δε βλέπω, μα είμαι, η γύμνια.
Φαίνεσθαι, η όρασή σας”.
Οι φωτογραφίες είναι αποστάγματα από μια χειμερινή περιήγηση στο ΚΠΙΣΝ
Αύγουστος
“9”
Πόσο ν’αντέξεις σάρκα μου όταν η ψυχή θεριεύει;
Μόναχη στέκεις στη γωνία κι ο κόσμος όλος ξένος.
“15”
Ό μύθος μου προφέρεται “μετέπειτα”.
Χαϊδεύω μια πανσέληνο.
Με την ταχύτητα που έζησε πεθαίνει.
Αιώνια είναι η πίστη μου μες την απλότητα
“15 ολημερίς”
Στο στέρνο μου κρούει ο παφλασμός,
την ατελείωτη αλμύρα ένα δάκρυ μάχεται,
η φωνή του παιδιού ταλαντεύεται,
το κρώξιμο του κόρακα παλεύει,
στην ησυχία μαζί αγκαλιά κυματίζουν αμέριμνα.
Μία ανάσα και το φιλί.
Η αδάμαστη θάλασσα μου γλείφει τα πόδια, μέσα βαθιά και πέρα απ’τον ορίζοντα, ευλογημένη ταπείνωση.
Μια ανάσα και το φιλί όλα ετούτα ξωπίσω του αφήνει και τώρα όλα τα γκρεμίζει.
Ξαπλώνουν στην άμμο,
λίγο πιο πέρα τον ήλιο χαραμίζουν στ’αλμυρίκι,
το άλας της γης κρεμιέται στο σώμα μου, σμιλεύει την άμμο,
στο κοχύλι σφηνώνει το χώμα,
ξεχνιέται το κόκκαλο,
το φύκι δαγκώνει,
το άλας της γης.
Και γω ξυπνώ Δεκαπενταύγουστο στην ευλογία και το θύμιαμα.
Μια ανάσα και το φιλί της Παναγιάς τα ξαναχτίζει.
“28”
Φθίνοντας φθάνω την φθορά.
Να έχω το Φως για φι.
Νίκος κιχεμ
3,141592653589-οιέω
(στήλη σκέψης, γραφής & ποίησης)
(Ο Υπογράφων τα παραπάνω, Κοτσαμπουγιούκης Νικόλαος – κιχεμ)
Instagram: nikos_kihem